Hoe het onbekende wederom verandert in thuis

Trots vist de trillende man van het weggestopte winkeltje met een lepeltje een blakend zwarte olijf uit de glazen pot die op de toonbank prijkt: zijn nieuwste aanwinsten, gisteren veroverd. Glimmende olijven wiegen zachtjes heen en weer in het nat. Hij steekt me de lepel toe, ik moet echt deze olijf proeven. Hij kijkt me ernstig aan en wacht. Oma zit roerloos op haar stoel tussen de voorraden aardappels en groente. Altijd. Soms vraag ik me af of ze überhaupt nog leeft als ik de winkel binnen kom, maar als ik wegga groet ze mij altijd met tien weesgegroetjes omdat ik bij haar familie mijn boodschappen koop. De katholieke inborst viert hoogtij, zo met de heilige kerstdagen voor en na de boeg.

“Hoe het onbekende wederom verandert in thuis” verder lezen

Fotografie: it’s in the details

De details van het leven. Een rimpel, het hart van een bloem, een hondenoog. Ik ben niet van het poseren of landschapsplaatjes, dat kunnen anderen veel beter. De foto’s die ik ‘per ongeluk’ maak, niet geposeerd maar net ervoor of erna, dat zijn voor mij de mooisten. De ongekunstelde foto’s, zoals het leven is. Echtheid.

Ik ben een hobbyfotograaf. Creativiteit is mijn kracht, niet de technieken. Mijn (3e alweer) Rebel Canon camera past mij al jaren als een jas en groeit met de technologie mee. Alles digitaal en vlijmscherp.

Zin in een fotoshoot? Kan mij niet gek genoeg zijn en ik tuf overal heen. Als het maar geen ‘gewone’ foto’s hoeven te zijn, dat kunnen anderen veel beter.

Scroll rustig door de categorieën voor wat indrukken.

Zoek je iemand die vrij eigenwijs is, een eigen kijk heeft en die je de volledige vrijheid geeft? Dan ben je bij mij aan het goede adres. Zoek je een keurige, binnen de lijntjes kleurende en vooral ‘zoals-het-hoort’ fotograaf, dan vrees ik dat we elkaar niet de hand schudden. Je huurt me in voor mijn creativiteit als het goed is en dan kan ik ook helemaal los. Voor controle maak ik geen ruimte. Dit geldt voor zowel tekst als beeld.

Mail of bel gerust voor meer info of een gek idee!

Poëzieroute Wijnjeterperschar

Na een week van deadlines, lesgeven en coaching smachtte ik naar niets. Dat betekent voor mij de natuur in. Soms zitten langs de waterkant. Het liefst ben ik aan zee, maar die is niet altijd stand-by. Dan wordt het wandelen. Wind langs het hoofd, de geur van den of hei, zoem-, snater- en fladdergeluiden. Een zandpad met hoefafdrukken en een vennetje hier en daar. Meer heb ik niet nodig.

Op mijn verlanglijst staat al lang de poëzieroute in Wijnjeterperschar, de naam alleen al. Zo’n kwartier rijden is het naar Beetsterzwaag, waar het vlakbij ligt. Ik lees dat je af en toe een bordje onderweg tegen komt, waar een gedicht op staat van een bekende of minder bekende dichter. Dit leek me wat ik nodig had: een stuk wandelen, gedicht lezen, contemplatie. Poëzie maakt me rustig, doet me aarden. Prachtige combi dus.

Langs uitgestrekte velden en een stoeiende wolkenlucht rijd ik richting parkeerplaats. Even langs de slagboom en eerst wat teugen goddelijke zuurstof de longen in. Ik sluit mijn ogen. De geur van aarde en zomer sla ik op voor later, als ik weer aan het ploeteren ben.

De weidsheid ligt voor me, onmetelijk. Wat een waanzinnig kleurenpalet. Onverstoorbare rust landt in mij. Ik wandel en het denken dempt. Alle zintuigen zingen mee in de pas. Wat is de wereld ver weg. Wat is het allesomvattend nu.

Het bordje staat langs het water, de gedichten zijn zorgvuldig aan een plek hier toevertrouwd, met alle lucht voor eigen interpretatie.

Iedereen die dit gedicht van Kopland leest duikt terug in eigen herinneringen.

Niemand heeft dezelfde gedachten, hetzelfde beeld voor ogen.

Er is plaats voor iedereen. Er is geen plek voor oordeel of goed of fout. Het is.

Zo slenter ik verder, ik buk om bloemen te ruiken, vlinders te vangen, vogels te spotten. Een fotogenieke locatie, micro en macro schreeuwen. Ik ben een klein meisje tussen torenhoog riet, in wonderland. Af en toe een gedicht, mijn eeuwige verwondering over de natuur en die sereniteit. Ik ben nog geen mens tegen gekomen. Wat een verademing.

Prachtige route voor als je geen haast hebt maar wel lanterfant-zin. Mijmerbehoefte. Lopen, maar ook stilstaan bij…, ja, waarbij?

De beste remedie tegen teveel van alles is dit niets. Nou, noem het maar niets.

Via deze link kun je de route en nog meer info vinden:

//www.staatsbosbeheer.nl/routes/friese-wouden/poezieroute-wijnjeterperschar